Sześcioro samouków stworzyło chiński serial historyczno-fantastyczny „Z bronią w czasach dynastii Song” (持械入宋), którego łączna liczba odtworzeń według producentów przekroczyła 12 miliardów. W niespełna trzy miesiące powstało dziesięć sezonów. Widzów przyciągnęły sceny batalistyczne wygenerowane przez AI i starannie odtworzone realia historyczne.
Pięcioosobowy oddział współczesnych żołnierzy trafia do Chin z czasów północnej dynastii Song. Ma karabiny, zapas amunicji i sprzęt, którego mieszkańcy cesarstwa nigdy wcześniej nie widzieli. Tyle że naboje się kończą, paliwa ubywa, a same nowoczesne technologie nie wystarczą, by przetrwać. Bohaterowie organizują obronę pogranicznej wioski, zajmują się uprawą ziemi i stopniowo wchodzą w konflikty polityczne i wojskowe epoki.
Na podstawie chińskiej powieści internetowej powstał serial, którego pierwszy sezon pojawił się w sierpniu 2026 roku na platformie Hongguo Duanju, związanej z ByteDance. Do listopada opublikowano już około tysiąca odcinków, z których każdy trwa krócej niż dwie minuty. Obraz powstaje przy użyciu generatywnej sztucznej inteligencji.

O ponad 12 miliardach odtworzeń na różnych platformach informował wywiad Xinhua z twórcami opublikowany 11 listopada. Anglojęzyczna depesza tej samej agencji z 13 listopada podawała niższą liczbę, przekraczającą 4 miliardy. Nie wyjaśniono, czy chodzi o inny zakres pomiaru. Oba wyniki oznaczają odtworzenia, a nie liczbę unikalnych widzów.
Sześcioro samouków zamiast planu filmowego
Za serialem stoi 54-letni Zhang Hansheng. Nie był reżyserem ani producentem filmowym; wcześniej próbował sił w różnych przedsięwzięciach gospodarczych. W marcu 2025 roku rozpoczął naukę tworzenia filmów przy pomocy AI, inwestując około tysiąca juanów w kurs internetowy. Później nawiązał współpracę z innymi początkującymi twórcami.

Wśród członków sześcioosobowej grupy pracującej bezpośrednio nad serialem są były kierowca przewozów na aplikację, osoba zajmująca się dostawami towarów oraz matka wychowująca dzieci. Żadne z nich nie miało wcześniej doświadczenia w zawodowej ekipie filmowej. Całe zaplecze przedsięwzięcia liczy już ponad trzydzieści osób i realizuje równolegle inne produkcje.
Ta ekipa nie ma wspólnego studia. Twórcy mieszkają w różnych prowincjach, a pomysły, scenariusze i gotowe ujęcia wymieniają przez WeChat, Feishu oraz komunikatory wideo. Poszczególne odcinki powstają osobno, ale każdy z realizatorów korzysta ze wspólnej biblioteki wyglądu bohaterów, kostiumów, rekwizytów i scenografii. Gotowe fragmenty są przeglądane przez pozostałych, a nieudane sceny wracają do poprawki.
Nie jest to zatem produkcja, w której komputer sam pisze i montuje wszystko po jednym poleceniu. Najpierw trzeba wybrać fragment powieści, rozłożyć go na sceny, przygotować odpowiednie opisy obrazu, a następnie wielokrotnie generować i selekcjonować ujęcia. Szczególnie dużo czasu zajmują rozbudowane sceny bitewne. Według twórców jedna wymagająca sekwencja potrafi powstawać przez dzień lub dwa.
Widzów przyciągnęły także historyczne szczegóły, którym twórcy poświęcili wiele uwagi. Sprawdzali między innymi ubiór, tytuły urzędnicze, obowiązujące dokumenty, logistykę wojskową i uzbrojenie. Część widzów zaczęła samodzielnie szukać informacji o historii epoki. Xinhua opisała internautów, którzy stworzyli osobną stronę z objaśnieniami historii dynastii Song. Sam Zhang podkreśla, że emocji i więzi z ojczyzną nie dostarcza algorytm — nadają je opowieści ludzie.

Zhang Hansheng twierdzi, że zespół nie kupował płatnej promocji serialu. Popularność miała rosnąć dzięki rekomendacjom widzów i dyskusjom w sieci. Twórcy przyznają również, że pierwszy sezon nie odniósł od razu wielkiego sukcesu. Przełom nastąpił dopiero wraz z rozwojem opowieści i poprawą jakości obrazu.
Mikroseriale stają się osobną gałęzią przemysłu
Produkcja powstała w okresie gwałtownego rozwoju chińskich mikroseriali, nazywanych „微短剧” (wēiduǎnjù). To krótkie opowieści projektowane przede wszystkim do oglądania na smartfonie. Niektóre są filmowane z aktorami, inne korzystają z animacji lub obrazów generowanych przez sztuczną inteligencję. Łączy je niewielka długość odcinków, szybkie tempo i możliwość częstego publikowania nowych części.
Według Państwowej Administracji Radia i Telewizji (NRTA) w pierwszych dziesięciu miesiącach 2026 roku w Chinach udostępniono około 550 tysięcy mikroseriali i innych krótkich produkcji serialowych. Ponad 94 proc. z nich, zgodnie z danymi przytoczonymi przez Xinhua, powstało z wykorzystaniem AI. Statystyka obejmuje krótkie materiały internetowe, a nie pełnometrażowe seriale telewizyjne.
Różnicę w kosztach widać na przykładzie „归墟” (Guixu), dwunastoodcinkowej produkcji science fiction, która kosztowała około 200 tysięcy juanów i osiągnęła 100 milionów odtworzeń. Według zestawienia Xinhua w pierwszym kwartale 2026 roku dobrej jakości mikroseriale AI kosztowały przeciętnie około jednej dziesiątej tego, co podobne produkcje aktorskie. Według branżowych szacunków nawet sto odcinków można przygotować w trzy dni, choć rozbudowane sceny „持械入宋” wymagały znacznie dłuższej pracy.
Według firmy analitycznej DataEye wartość chińskiego rynku mikroseriali tworzonych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji przekroczyła w pierwszych pięciu miesiącach roku 22 miliardy juanów. Prognoza na cały 2026 rok wynosi 40 miliardów. O udział w tej branży rywalizują ByteDance, Tencent i Kuaishou, dostarczające jednocześnie narzędzi do generowania wideo i kanałów dystrybucji. Sam model Kling AI firmy Kuaishou przekroczył do czerwca 100 milionów użytkowników na świecie.

Niższe koszty nie oznaczają pewnych zysków
Niskie koszty nie gwarantują zysku. Według DataEye tylko 1,3 proc. mikroseriali AI osiąga 50 milionów wyświetleń, uznawane w branży za orientacyjny próg pozwalający wyjść na swoje. Znaczna część pozostałych produkcji nie odzyskuje kosztów, choć same odtworzenia nie pozwalają obliczyć rentowności każdego tytułu. Trzeba zapłacić za moc obliczeniową, wielokrotne próby generowania scen, montaż i promocję, a algorytmy platform nie zapewniają widowni każdemu twórcy.
Zhang Hansheng przestrzega przed wiarą, że samo opanowanie kilku narzędzi AI wystarczy, by stworzyć przebój. W wywiadzie dla „The Paper” opowiadał o długim okresie nauki, pracy nad cudzymi zleceniami i kolejnych próbach, które nie przynosiły znaczącego zarobku. Zaprzeczył także doniesieniom o rzekomym zysku przekraczającym 10 milionów juanów. Nie ujawnił dokładnych przychodów produkcji.
Wraz z rozwojem rynku chińskie władze doprecyzowują zasady jego działania. Obowiązujące przepisy wymagają oznaczania materiałów generowanych przez AI oraz przewidują ochronę przed nieuprawnionym wykorzystaniem wizerunku i głosu. W listopadzie NRTA rozpoczęła również akcję przeciwko niskiej jakości, schematycznym i wulgarnym mikroserialom. Władze równolegle wspierają tradycyjne produkcje aktorskie, aby rozwój AI nie oznaczał ograniczenia różnorodności oferty.
Po sukcesie serialu zespół świadomie ograniczył liczbę nowych przedsięwzięć. Wcześniej przygotowywał nawet dwadzieścia tytułów miesięcznie; teraz skupia się na mniej niż dziesięciu. Jak wyjaśniali twórcy w rozmowach z chińskimi mediami, zaoszczędzony czas wolą przeznaczyć na lekturę powieści, dopracowanie scenariusza i historyczne szczegóły.
Źródła: Xinhua (13 listopada), Xinhua – rozmowa z twórcami (11 listopada), The Paper (9 listopada).

