Chiny przygotowują sieć satelitów, które będą nie tylko zbierać informacje, ale również przetwarzać je bezpośrednio na orbicie. 9 listopada w Hefei, stolicy prowincji Anhui, przedstawiono projekt „Xingyun Constellation”, rozwijany przy udziale Chińskiej Akademii Nauk i krajowych przedsiębiorstw technologicznych. Tego samego dnia oficjalnie zainaugurowano działalność spółki, która ma odpowiadać za przemysłową realizację przedsięwzięcia.

Obecnie satelity obserwacyjne przesyłają zebrane zdjęcia i pomiary do stacji naziemnych, gdzie dane poddaje się analizie. Chińska „kosmiczna chmura” ma połączyć urządzenia obserwacyjne, komunikacyjne i obliczeniowe w jeden system. Część informacji będzie analizowana jeszcze przed przesłaniem ich na Ziemię, co ma ograniczyć wykorzystanie łączy i skrócić czas oczekiwania na wyniki. Zakłada się również możliwość współdzielenia zasobów obliczeniowych przez różne satelity.

Jak ma działać orbitalne przetwarzanie danych Satelita obserwacyjny rejestruje dane. Część danych jest przesyłana do przetworzenia na satelicie obliczeniowym. Do odbiorcy naziemnego trafiają wstępnie opracowane wyniki, zamiast wszystkich surowych pomiarów. Jak działa kosmiczna chmura? Od obserwacji do wyniku – część analizy odbywa się już na orbicie 123 ObserwacjaObliczeniaOdbiór wyników Zdjęcia i pomiaryz satelityWstępna analizana orbiciePrzekazanie danychdo stacji na Ziemi Koncepcja: przesyłanie wybranych wyników zamiast pełnych danych surowych
Schemat poglądowy. Oprac. redakcja na podstawie koncepcji przedstawionej przez Chińską Akademię Nauk; nie jest to dokumentacja techniczna Xingyun.

Za przemysłowe wdrożenie projektu odpowiada spółka Zhongke Xingyun z siedzibą w Hefei. Jej kapitał zakładowy wynosi 1,5 mld juanów. Spółkę powołało 16 podmiotów, w tym sześć przedsiębiorstw przemysłowych. Wśród nich znajdują się producent procesorów Hygon Information, dostawca serwerów Zhongke Sugon oraz przedsiębiorstwo Zhongke Xingtu, specjalizujące się w danych i usługach satelitarnych. W projekt zaangażowane są również fundusze państwowe i samorządowe. Uczestnicy chcą rozwijać cały łańcuch technologiczny, od układów scalonych po zarządzanie siecią na orbicie.

Listopadowe ogłoszenie poprzedziły miesiące prac badawczych. 9 maja Chińska Akademia Nauk wraz z ponad setką instytucji naukowych i przedsiębiorstw zaproponowała budowę szerszego ekosystemu „Taikong Yun”, o docelowej skali około tysiąca satelitów. Nie jest to jednak ogłoszona liczba urządzeń przewidzianych dla samego projektu Xingyun. 25 sierpnia z kosmodromu Taiyuan wyniesiono dwa satelity radarowe AIRSAT-14 i AIRSAT-15, przeznaczone do prób łączności oraz współpracy urządzeń w ramach tego szerszego programu.

Jednym z praktycznych zastosowań mają być szybsze analizy podczas klęsk żywiołowych. Satelity obserwujące obszary dotknięte powodzią lub pożarem mogłyby przekazywać służbom gotowe wyniki, bez konieczności przesyłania wszystkich danych do naziemnych ośrodków. Twórcy przewidują również wykorzystanie systemu do monitorowania zasobów naturalnych oraz usług związanych z dronami i innymi urządzeniami latającymi na małych wysokościach.

Budowa kosmicznej sieci obliczeniowej wymaga jednak dostosowania procesorów i łączy komunikacyjnych do warunków orbitalnych. Trzeba zapewnić odpowiednią wydajność przy ograniczonym zużyciu energii oraz skutecznie odprowadzać ciepło powstające podczas pracy urządzeń. Zgodnie z informacjami organizatorów ogłoszony w Hefei projekt ma służyć przejściu od demonstracji technologii do rozwoju usług przemysłowych. Nie podano jeszcze terminu uruchomienia pełnej sieci ani jej docelowej mocy obliczeniowej.

Źródła: Chińska Akademia Nauk / CCTV News, Zhongke Sugon, AIR-CAS / Chińska Akademia Nauk.