6 października Yu Chengdong, szef Consumer BG Huawei, opublikował materiał pokazujący funkcję wielourządzeniowego współdzielenia komunikacji, która debiutuje w serii Mate 90. Urządzenia łączą się po zbliżeniu, a system może wykorzystać dostępne połączenia kilku telefonów zamiast polegać wyłącznie na sieci jednego z nich.

W próbie przeprowadzonej przez inżynierów Huawei na kolei dużych prędkości Pekin–Szanghaj użyto trzech urządzeń działających w sieciach China Mobile, China Unicom i China Telecom. Po uruchomieniu współdzielenia dwa pierwsze urządzenia wspierały transmisję telefonu korzystającego z China Telecom. Według Huawei liczba przycięć podczas rozmowy wideo spadła w tym scenariuszu o 90 proc.

Do czterech urządzeń z HarmonyOS 7

Oficjalna strona Mate 90 podaje, że w jednej grupie mogą współpracować maksymalnie cztery urządzenia z HarmonyOS 7 lub nowszym. Huawei deklaruje też, że w innym teście, prowadzonym w zatłoczonym otoczeniu takim jak koncert lub stacja kolei dużych prędkości, transfer plików po dołączeniu drugiego urządzenia był do 40 proc. szybszy. Firma zaznacza, że rzeczywisty efekt zależy od zasięgu, operatora, urządzeń i warunków sieciowych.

Funkcję można włączyć w ustawieniach współpracy wielu urządzeń i udostępniania komunikacji. Nie chodzi więc o zwykły hotspot: HarmonyOS ma rozdzielać dostępne zasoby sieciowe pomiędzy urządzenia w grupie, szczególnie wtedy, gdy jedno z nich ma słabszy zasięg albo lokalna sieć jest przeciążona.

Yu Chengdong zapowiedział, że po aktualizacji do HarmonyOS 7 rozwiązanie ma trafić również do kolejnych starszych modeli Huawei. Firma nie podała przy tej okazji pełnej listy urządzeń ani jednego terminu wdrożenia dla wszystkich modeli.

Seria Mate 90 trafiła do sprzedaży w Chinach 1 października, a podstawowy model startuje od 5999 juanów. Nowa generacja przynosi też własne układy Kirin i HarmonyOS 7. O kierunku rozwoju najnowszych chipów Huawei pisaliśmy wcześniej w materiale o Kirinie 9050 Pro i architekturze LogicFolding.

Wynik 90 proc. pochodzi z testu przeprowadzonego przez Huawei, a nie z niezależnego benchmarku. To ważne rozróżnienie, bo przy szybko zmieniającym się zasięgu na trasie kolejowej rezultat może być inny zależnie od operatorów, obciążenia stacji bazowych i konfiguracji telefonów.

Źródła: IT之家, Huawei, Yu Chengdong / Weibo.

Artykuł Huawei Mate 90 łączy sieci kilku telefonów. Na kolei wideo zacinało się o 90 proc. rzadziej pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Nie jest to jeszcze zapowiedź komercyjnej sieci. To raczej moment, w którym Chiny przechodzą od planowania do sprawdzania rozwiązań w warunkach bliższych realnemu wdrożeniu. W telekomunikacji taki etap ma ogromne znaczenie. O przewadze decyduje się bowiem nie dopiero w dniu startu nowej usługi, lecz wcześniej: w laboratoriach, przy podziale częstotliwości, w patentach, testach i pracach nad standardami.

Pasmo, które otwiera drogę do IMT-2030

Decyzja chińskiego resortu dotyczy próbnego wykorzystania częstotliwości w paśmie 6 GHz. Testy mają być prowadzone zgodnie ze scenariuszami i wskaźnikami rozwijanymi na forum Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego. W nomenklaturze ITU przyszłe 6G funkcjonuje jako IMT-2030.

Za tą techniczną nazwą kryje się znacznie więcej niż szybszy internet w telefonie. Sieci szóstej generacji mają łączyć transmisję danych, sztuczną inteligencję, precyzyjne pozycjonowanie, sensorykę i obsługę wielkiej liczby urządzeń. Mają też wspierać komunikację immersyjną, rozwiązania o bardzo niskich opóźnieniach, łączność masową oraz systemy, w których sieć jednocześnie przesyła informacje i zbiera dane z otoczenia.

To dlatego częstotliwości są tu zasobem strategicznym. Bez nich nawet najbardziej zaawansowane algorytmy, anteny i układy scalone pozostają rozwiązaniami laboratoryjnymi. Dopiero pasmo testowe pozwala sprawdzić, jak technologia zachowuje się w prawdziwej przestrzeni: przy zakłóceniach, ograniczeniach zasięgu, kosztach infrastruktury i wymaganiach użytkowników.

Dlaczego właśnie 6 GHz?

Pasmo 6 GHz znajduje się między niższymi częstotliwościami, które dają większy zasięg, a bardzo wysokimi zakresami, oferującymi dużą pojemność, ale trudniejszymi w budowie sieci. Dla operatorów oznacza to cenny kompromis: więcej przepustowości niż w tradycyjnych pasmach i lepsze pokrycie niż przy falach milimetrowych.

Chiny przygotowywały grunt pod tę decyzję już wcześniej. W 2023 roku Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnych zaktualizowało przepisy dotyczące podziału częstotliwości radiowych. Zakres 6425–7125 MHz został wtedy wskazany jako zasób przeznaczony w całości lub częściowo dla systemów IMT, obejmujących 5G oraz przyszłe 6G.

Widać tu typowy dla Pekinu sposób prowadzenia polityki technologicznej. Najpierw powstają ramy regulacyjne, potem infrastruktura testowa, a następnie do pracy włączani są operatorzy, producenci sprzętu, uczelnie, instytuty badawcze i firmy z łańcucha dostaw. Państwo wyznacza kierunek, przemysł dostaje pole do działania.

Chińskie 6G jako część większej modernizacji

Grupa IMT-2030 (6G), która otrzymała zgodę na próby, nie jest pojedynczą firmą ani zamkniętym projektem jednego operatora. To platforma łącząca administrację, środowisko naukowe, przedsiębiorstwa telekomunikacyjne i producentów technologii.

Taki model ma znaczenie, bo chińskie 6G nie jest traktowane jako osobna gałąź rynku telefonii komórkowej. Pekin widzi w nim infrastrukturę dla fabryk, portów, systemów energetycznych, inteligentnych miast, transportu autonomicznego, robotyki, medycyny i gospodarki opartej na danych.

W tym sensie sieć szóstej generacji staje obok sztucznej inteligencji, mocy obliczeniowych, półprzewodników i technologii kosmicznych. Ma być jednym z fundamentów przyszłej konkurencyjności przemysłu.

Od 5G do sieci następnej generacji

Chiny mają za sobą ogromne wdrożenie 5G. Przewaga nie polegała wyłącznie na liczbie stacji bazowych, lecz na tym, że technologia została włączona do przemysłu, logistyki, energetyki, górnictwa, portów i usług miejskich.

6G ma przesunąć ten proces dalej. Nie chodzi już tylko o połączenie ludzi i urządzeń. Celem jest środowisko, w którym sieć, obliczenia, sensory i algorytmy działają razem. Taka infrastruktura ma obsługiwać aplikacje, które dziś pozostają w fazie pilotaży: od inteligentnych systemów produkcji, przez precyzyjne usługi lokalizacyjne, po zintegrowane rozwiązania dla transportu i energetyki.

Do komercyjnego wdrożenia wciąż daleko. Globalnie jako punkt odniesienia przyjmuje się okolice 2030 roku. Ale właśnie dlatego obecne testy są ważne. Standardy, patenty i architektura przyszłych sieci powstają wcześniej niż gotowy produkt dla użytkownika.

Wyścig zaczął się przed startem

Przy 3G Chiny nadrabiały dystans. Przy 4G stały się jednym z ważnych uczestników rynku. Przy 5G weszły do światowej czołówki. Przy 6G chcą współtworzyć reguły od początku.

Zatwierdzenie pasma 6 GHz nie jest więc wyłącznie decyzją administracyjną. To element dłuższego procesu: podział częstotliwości, próby techniczne, standardy, sprzęt, przemysł i komercjalizacja. Właśnie tak buduje się pozycję w sektorze, w którym przewaga technologiczna przekłada się później na wpływ gospodarczy.

Dla świata oznacza to jedno: wyścig o sieci szóstej generacji już trwa. Chiny właśnie przesunęły go z poziomu deklaracji na poziom częstotliwości, testów i infrastruktury.

Źródła:

1. Xinhua: China approves 6GHz band trial spectrum for 6G development — informacja o zatwierdzeniu pasma 6 GHz dla testów 6G.
2. International Telecommunication Union: IMT-2030 technical requirements for the 6G future — wymagania techniczne i scenariusze zastosowań przyszłych sieci szóstej generacji.
3. Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnych ChRL: przepisy dotyczące podziału częstotliwości radiowych — informacje o zakresie 6425–7125 MHz i jego znaczeniu dla systemów IMT.
4. China Daily — materiały kontekstowe dotyczące rozwoju technologii 6G i infrastruktury cyfrowej w Chinach.

Artykuł Chińskie 6G wchodzi w fazę testów. Pekin zatwierdził pasmo 6 GHz pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.