Posiedzenie poświęcone pracy banku w drugim półroczu odbyło się 1 sierpnia pod przewodnictwem prezesa PBOC Pana Gongshenga. Władze banku odwołały się do decyzji Komitetu Centralnego KPCh i Rady Państwa oraz ustaleń dotyczących pracy gospodarczej na drugą połowę roku. Nie ogłoszono obniżki stóp procentowych, zmiany poziomu rezerwy obowiązkowej ani nowego programu o określonej wartości.

Według oceny przedstawionej na posiedzeniu chińska gospodarka mierzy się ze zmianami i wyzwaniami w otoczeniu krajowym oraz międzynarodowym. PBOC chce pełniej wykorzystać działające już instrumenty, przygotować dodatkowe rozwiązania, zwiększyć skalę regulacji antycyklicznej, rozszerzać popyt krajowy i poprawiać strukturę podaży.

Płynność ma być dostarczana bankom na krótkie, średnie i długie terminy za pomocą operacji reverse repo, średnioterminowych pożyczek oraz transakcji na rynku obligacji skarbowych. PBOC zwiększył liczbę wariantów jednodniowych operacji reverse repo i zawęził przedział oprocentowania tymczasowych operacji repo i reverse repo w ramach ulepszania mechanizmu kontroli krótkoterminowych stóp procentowych.

Na koniec czerwca wartość finansowania społecznego była o 7,4 proc. wyższa niż rok wcześniej, a podaż pieniądza M2 wzrosła o 8 proc. Bank chce utrzymywać całkowity koszt finansowania na niskim poziomie, ograniczać opłaty pośrednie i zobowiązać instytucje finansowe do czytelnego przedstawiania klientom pełnego kosztu kredytu.

Kredyt nie ma płynąć wszędzie tak samo

Większa część działań PBOC koncentruje się na instrumentach kierowanych do wybranych obszarów gospodarki. W pierwszym półroczu obniżono oprocentowanie strukturalnych narzędzi polityki pieniężnej, zwiększono pule refinansowania dla innowacji technologicznych, modernizacji urządzeń, rolnictwa i małych przedsiębiorstw, a dla sektora prywatnego utworzono oddzielny mechanizm refinansowania.

Kredyty związane z pięcioma głównymi obszarami polityki finansowej wzrosły do końca czerwca o 11 proc., wyraźnie szybciej niż cały portfel kredytowy. Na technologicznym segmencie rynku obligacji wyemitowano już ponad 2,8 bln juanów papierów przeznaczonych na finansowanie innowacji.

Bank połączył także mechanizmy podziału ryzyka dla obligacji emitowanych przez firmy technologiczne i przedsiębiorstwa prywatne. W drugim półroczu zamierza rozwijać rozwiązania zwiększające wiarygodność kredytową prywatnych małych i średnich firm oraz szerzej wykorzystywać wymianę informacji i łączenie danych przy finansowaniu projektów technologicznych.

Osobnym obszarem są zaległości płatnicze między przedsiębiorstwami. PBOC zapowiedział uporządkowanie elektronicznych potwierdzeń należności i ściślejszy nadzór nad platformami przekazującymi informacje z łańcuchów dostaw. Działania mają wspierać rozwiązywanie problemu opóźnionych płatności firm.

Dług lokalnych platform pozostaje na liście ryzyk

PBOC ocenił, że finansowe wsparcie procesu ograniczania ryzyka zadłużenia lokalnych platform przyniosło wyraźne efekty. W drugim półroczu bank chce kontynuować te działania i wspierać rynkowe przekształcanie podmiotów, które władze lokalne wykorzystywały do finansowania inwestycji i infrastruktury.

Nadzór obejmie również rynek obligacji. Bank zamierza monitorować narastanie ryzyka, rozbudować zestaw narzędzi makroostrożnościowych i mocniej egzekwować przepisy wobec uczestników rynku. Utrzymane zostaną dwa instrumenty polityki pieniężnej wspierające rynek kapitałowy, a system gwarantowania depozytów ma skuteczniej wypełniać swoją funkcję. Dalsze działania obejmą ryzyka w wybranych regionach i instytucjach finansowych.

Renminbi ma częściej pracować poza Chinami

Bank zapowiedział utrzymanie elastyczności kursu renminbi i rynkowego mechanizmu jego kształtowania. PBOC chce wzmacniać zarządzanie oczekiwaniami i utrzymać podstawową stabilność kursu na racjonalnym, zrównoważonym poziomie.

W pierwszym półroczu zagraniczni emitenci sprzedali w Chinach obligacje panda o wartości przekraczającej 160 mld juanów. Bank zamierza ułatwić kolejnym instytucjom pozyskiwanie kapitału na chińskim rynku, rozwijać dwukierunkowe otwarcie programu Bond Connect oraz poszerzać zestaw narzędzi do zarządzania płynnością i zabezpieczania ryzyka.

Rozwijany będzie także system transgranicznych płatności w renminbi, współpraca między bankami centralnymi oraz rozliczenia w walutach krajowych. PBOC utworzył instrument repo dla zagranicznych banków centralnych, a w kolejnych miesiącach chce wzmacniać międzynarodową współpracę płatniczą i rozbudowywać transgraniczną infrastrukturę cyfrowego juana. Szanghaj ma zwiększyć możliwości obsługi finansów transgranicznych i rynku offshore, natomiast Hongkong zachować pozycję głównego zagranicznego centrum renminbi.

PBOC rozpoczyna realizację planu na lata 2026–2030

Bank centralny poinformował o przyjęciu własnego planu działań na okres 15. planu pięcioletniego. Równolegle rozwija zastosowania sztucznej inteligencji w finansach, systemy zarządzania danymi oraz zabezpieczenia chroniące sieci i infrastrukturę finansową. Prowadzone są również prace legislacyjne związane z nowelizacją ustawy o Ludowym Banku Chin.

W drugim półroczu zadania mają zejść także na poziom powiatów. Oddziały PBOC otrzymały polecenie poprawy lokalnych usług finansowych oraz monitorowania sposobu, w jaki banki obsługują przedsiębiorstwa i mieszkańców poza największymi miastami. Równolegle bank ma poprawiać jakość obsługi gotówkowej, płatniczej, skarbowej i informacji kredytowej.

Źródło

1. Ludowy Bank Chin — posiedzenie dotyczące pracy w drugim półroczu 2026 roku

Artykuł Ludowy Bank Chin szykuje wsparcie dla technologii i prywatnych firm pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Coraz większa część chińskiej gospodarki powstaje w sektorach, których jeszcze kilkanaście lat temu nie obejmowały tradycyjne podziały przemysłu i usług. Państwowy Urząd Statystyczny ChRL zalicza do nich nowe gałęzie przemysłu, nowe formy działalności oraz nowe modele biznesowe. W chińskiej statystyce funkcjonują one pod wspólnym określeniem gospodarki „trzech nowych sektorów”.

W cenach bieżących ich wartość dodana wzrosła w 2025 roku o 6,2 proc. Tempo było o 2,2 pkt proc. wyższe od nominalnego wzrostu całego chińskiego PKB.

Udział nowych sektorów w gospodarce zwiększył się do 18,39 proc., wobec 18,01 proc. w 2024 roku. Jeszcze w 2023 roku wynosił 17,73 proc., a w 2022 roku 17,36 proc. W ciągu trzech lat wskaźnik wzrósł więc o ponad jeden punkt procentowy.

Usługi tworzą ponad połowę wartości nowych sektorów

Największą część gospodarki „trzech nowych sektorów” tworzyły w 2025 roku usługi. Ich wartość dodana wyniosła 14,17 bln juanów, co odpowiadało 55 proc. całej kategorii. Wzrost w tej części gospodarki osiągnął 6,6 proc.

Do nowych usług zaliczane są między innymi działalność związana z internetem i technologiami informacyjnymi, usługi badawcze, platformy cyfrowe, nowoczesne usługi produkcyjne, handel elektroniczny oraz modele działalności powstałe dzięki wykorzystaniu danych i technologii cyfrowych.

Drugie miejsce zajęły przemysł i budownictwo, które wytworzyły 10,6304 bln juanów wartości dodanej. Odpowiadały za 41,2 proc. gospodarki „trzech nowych sektorów”, a ich nominalny wzrost wyniósł 5,8 proc.

W tej grupie znajdują się między innymi zaawansowane technologie produkcyjne, nowa energetyka, energooszczędne rozwiązania przemysłowe, inteligentne fabryki oraz tradycyjne zakłady wykorzystujące nowoczesne systemy cyfrowe.

Nowoczesne rolnictwo, leśnictwo, hodowla i rybołówstwo wytworzyły 986,5 mld juanów. Ich udział wynosił 3,8 proc., a wartość dodana wzrosła o 4 proc.

Nowa działalność powstaje także wewnątrz tradycyjnego przemysłu

Chińska kategoria „trzech nowych sektorów” nie ogranicza się do młodych przedsiębiorstw technologicznych, producentów robotów ani platform internetowych. Obejmuje również nowe rodzaje działalności rozwijane przez firmy działające od lat w tradycyjnych gałęziach gospodarki.

Zakład przemysłowy może zostać częściowo zaliczony do tej grupy, gdy wprowadza produkcję opartą na nowych technologiach, cyfrowe zarządzanie procesami, zaawansowane materiały albo usługi powstałe dzięki integracji przemysłu z internetem. Podobne zmiany zachodzą w rolnictwie, gdzie wykorzystywane są systemy precyzyjnej uprawy, inteligentne maszyny, platformy sprzedażowe i cyfrowe zarządzanie gospodarstwami.

Udział nowych sektorów rośnie czwarty rok z rzędu

Wartość gospodarki „trzech nowych sektorów” wzrosła od 2022 roku o niemal 4,8 bln juanów. W 2022 roku wynosiła 21,0084 bln juanów, rok później 22,3528 bln juanów, a w 2024 roku 24,2908 bln juanów.

Zmieniała się również struktura tej części gospodarki. Udział usług wzrósł z 54,3 proc. w 2023 roku do 54,7 proc. w 2024 roku i 55 proc. w 2025 roku.

Nowe źródła wzrostu na początku 15. planu pięcioletniego

Dane za 2025 rok zamykają okres 14. planu pięcioletniego, podczas którego Chiny rozbudowały sektor nowych pojazdów energetycznych, energetykę odnawialną, produkcję zaawansowanego wyposażenia, robotykę, handel elektroniczny i infrastrukturę cyfrową.

W rozpoczętym w 2026 roku 15. planie pięcioletnim modernizacja przemysłu, rozwój gospodarki cyfrowej, sztucznej inteligencji i nowych sił wytwórczych pozostają wśród głównych kierunków polityki gospodarczej państwa. Rosnący udział „trzech nowych sektorów” daje władzom mierzalny punkt odniesienia do oceny tej transformacji.

Następny roczny odczyt będzie pierwszym, który pokaże wyniki osiągnięte już w okresie realizacji 15. planu pięcioletniego.

Źródła

1. Państwowy Urząd Statystyczny ChRL – dane za 2025 rok
2. Państwowy Urząd Statystyczny ChRL – dane za 2024 rok
3. Państwowy Urząd Statystyczny ChRL – dane za 2023 rok
4. Państwowy Urząd Statystyczny ChRL – dane za 2022 rok
5. Państwowy Urząd Statystyczny ChRL – klasyfikacja „trzech nowych sektorów”

Artykuł Prawie jedna piąta chińskiego PKB pochodzi już z nowych sektorów pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Granica 130 tys. kursów została przekroczona 9 maja, gdy pociąg X8037 wyruszył z Zhengzhou do Hamburga. Lipcowa konferencja nie dotyczyła więc pojedynczego rekordowego składu. Narodowa Komisja Rozwoju i Reform przedstawiła bilans całej dekady oraz kierunki dalszego rozwoju przewozów w okresie 15. planu pięcioletniego.

Z 1702 do ponad 20 tys. pociągów rocznie

W 2016 roku pod wspólną marką China–Europe Railway Express uruchomiono 1702 pociągi. W 2025 roku było ich już 20 022. Liczba składów wzrosła niemal dwunastokrotnie, a średnie roczne tempo wzrostu przekroczyło 30 proc. Obecnie w ciągu miesiąca odjeżdża tyle pociągów, ile przez cały pierwszy rok działania wspólnej marki.

Rozbudowa sieci skróciła również czas przejazdu. Pociąg z Xi’anu do Duisburga potrzebował wcześniej około 15 dni. Po wprowadzeniu połączenia kursującego według rozkładu ustalonego dla całej trasy najszybszy skład może dotrzeć do Niemiec w 11 dni.

Pociągi wyruszają ze 129 chińskich miast i docierają do 236 miast w 26 państwach europejskich. Sieć obejmuje również ponad sto ośrodków w jedenastu państwach Azji. Przewozi ponad 50 tys. rodzajów produktów należących do 53 kategorii. W samym 2025 roku wartość ładunków wyniosła 67,7 mld dolarów.

Gdzie szeroki tor spotyka się z europejskim

Pociągi jadące północnym korytarzem przemierzają Kazachstan, Rosję i Białoruś, a następnie docierają do przejścia Brześć–Terespol. Po polskiej stronie kontenery są przenoszone z wagonów szerokotorowych na wagony dostosowane do rozstawu szyn stosowanego w większości państw Unii Europejskiej. Taki przeładunek odbywa się w rejonie Małaszewicz.

Jednym z obsługujących go obiektów jest nowy terminal polskiej grupy InBAP, położony około dziewięciu kilometrów od granicy z Białorusią. Terminal rozpoczął działalność pod koniec 2025 roku, a w czerwcu przyjmował już blisko 200 kontenerów dziennie. Według firmy zdecydowana większość przyjeżdżała z Chin. Rosnąca liczba przeładunków przyniosła rozbudowę zespołu i zakup kolejnych urządzeń.

Po przeładunku część kontenerów zostaje w Polsce, a pozostałe ruszają dalej na zachód. Ważnym punktem ich dystrybucji jest Łódź, do której od 2013 roku docierają regularne pociągi z Chengdu. Wokół tego połączenia wyrosły polskie firmy zajmujące się przewozem, odprawami i rozprowadzaniem chińskich towarów na rynki europejskie.

Zmieniła się także zawartość składów. Początkowo dużą część ładunków stanowiła elektronika produkowana w Chinach dla międzynarodowych marek oraz towary konsumpcyjne. Obecnie rośnie udział produktów chińskich przedsiębiorstw, urządzeń fotowoltaicznych, magazynów energii, części motoryzacyjnych, samochodów nowych energii i przesyłek handlu internetowego. Kolej jest dla takich towarów szybsza od transportu morskiego i tańsza od lotniczego.

Więcej wartości może zostać w Polsce

Przeładunek kontenera z wagonu szerokotorowego na wagon dostosowany do europejskiego rozstawu szyn jest tylko jednym etapem jego obsługi. Potrzebne są także odprawy celne, magazynowanie, transport drogowy, naprawy sprzętu, kompletowanie zamówień i dalsza dystrybucja. W Małaszewiczach część tych usług jest już wykonywana – działają tam terminale, magazyny, place składowe, operatorzy logistyczni oraz zaplecze obsługi celnej i transportu drogowego.

Kolejnym krokiem mogłoby być rozwinięcie istniejącego węzła w większe centrum logistyczno-dystrybucyjne obsługujące handel między Chinami i Europą. Obok rozbudowy torów i placów przeładunkowych mogłyby powstawać kolejne magazyny, centra kompletowania zamówień, zaplecze handlu internetowego, serwisy kontenerów oraz biura chińskich, polskich i europejskich przedsiębiorstw logistycznych. Więcej towarów mogłoby być na miejscu odprawianych, magazynowanych, dzielonych na mniejsze partie, przygotowywanych do sprzedaży i wysyłanych do odbiorców w całej Unii. Polska zarabiałaby wtedy nie tylko na przeładunku i dalszym przewozie kontenera, lecz także na usługach wykonywanych przed jego dalszą podróżą.

Małaszewicze potrzebują większej przepustowości

Rejon przeładunkowy obsługuje obecnie około dziewięciu lub dziesięciu par pociągów dziennie. Przy rosnącym ruchu ograniczeniem staje się cały układ torów i połączeń między terminalami. CARGOTOR zarządza w Małaszewiczach około 180 kilometrami torów, od których zależy tempo przeładunku i liczba składów możliwych do przyjęcia w ciągu doby.

16 stycznia 2026 roku PKP Polskie Linie Kolejowe kupiły wszystkie udziały CARGOTORU za 28,8 mln zł. Do Grupy PLK weszła w ten sposób spółka zarządzająca układem torowym Rejonu Przeładunkowego Małaszewicze. Pozwala to wspólnie planować utrzymanie infrastruktury i jej rozbudowę. Zwiększenie przepustowości wymaga jednak przejścia od prac przygotowawczych i uzgodnień do zasadniczych robót budowlanych.

Podczas posiedzenia senackiej Komisji Infrastruktury 21 kwietnia pierwszy etap modernizacji wyceniono na około 2 mld zł, a drugi na 2,5 mld zł. Ministerstwo Infrastruktury wystąpiło do Ministerstwa Finansów o zabezpieczenie pieniędzy na realizację pierwszego etapu inwestycji. CARGOTOR zapowiedział, że w trzecim kwartale 2026 roku spróbuje przedstawić zaktualizowany harmonogram określający kolejność przebudowy torów, połączeń między terminalami i pozostałych elementów potrzebnych do obsługi większej liczby pociągów.

Chińska Narodowa Komisja Rozwoju i Reform planuje w okresie 15. planu pięcioletniego rozwijać połączenia kursujące według stałego rozkładu, usprawniać odprawy i zwiększać możliwości głównych przejść granicznych. Zapewnienie finansowania i rozpoczęcie modernizacji Małaszewicz pozwoliłyby Polsce lepiej wykorzystać położenie na trasie Chiny–Europa, a przewoźnikom i przedsiębiorstwom z obu stron Eurazji zapewniłyby sprawniejszy dostęp do rynku Unii Europejskiej.

Źródła:

1. Narodowa Komisja Rozwoju i Reform – konferencja poświęcona dziesięciu latom China–Europe Railway Express
2. Xinhua – ponad 130 tys. kursów i towary warte ponad 520 mld dolarów
3. Xinhua – odjazd 130-tysięcznego pociągu z Zhengzhou do Hamburga
4. Xinhua – terminal InBAP, Małaszewicze i połączenie Chengdu–Łódź
5. PKP Polskie Linie Kolejowe – przejęcie spółki CARGOTOR
6. PKP Polskie Linie Kolejowe – infrastruktura Rejonu Przeładunkowego Małaszewicze
7. Senat RP – finansowanie, przepustowość i etapy modernizacji Małaszewicz
8. Senat RP – zapis posiedzenia Komisji Infrastruktury dotyczącego Małaszewicz

Artykuł 130 tys. kursów Chiny–Europa. Małaszewicze czekają na rozbudowę pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Urządzenie nosi chińską nazwę 讯飞同窗AI黑板. Słowo tongchuang oznacza kolegę lub koleżankę z tej samej klasy. Tablica jest częścią większej platformy, która rozpoznaje zapis nauczyciela, wyszukuje związane z nim materiały i uruchamia potrzebne narzędzia bez przerywania prowadzonego wyjaśnienia.

Nagranie skupia się na najbardziej efektownych możliwościach urządzenia, ale nie każdy szkic zostanie automatycznie zamieniony w dowolny przedmiot 3D. Według producenta system rozpoznaje dziewięć kategorii elementów używanych podczas lekcji, w tym tekst, wzory matematyczne i figury geometryczne. Może poprawić odręczny rysunek, powiązać go z materiałami dydaktycznymi albo uruchomić odpowiednie narzędzie do geometrii.

Podczas pokazu na stoisku iFlytek narysowano sześcian. System uzupełnił linie i odnalazł materiały związane z rozpoznanym zagadnieniem. Narzędzia do geometrii przestrzennej pozwalają obracać bryłę, zaznaczać punkty i krawędzie, rozkładać ją na płaską siatkę oraz wyznaczać przekroje. Po zapisaniu funkcji matematycznej tablica może również wyświetlić jej wykres.

Od pierwszej wersji do obecnej generacji

Wcześniejsza wersja tablicy trafiła dwa lata temu do grona SAIL TOP30 podczas szanghajskiej konferencji poświęconej sztucznej inteligencji. Nową generację iFlytek przedstawił 24 października ubiegłego roku na targach wyposażenia edukacyjnego w Qingdao.

W nowej wersji rozbudowano sterowanie głosem i gestami, narzędzia geometrii przestrzennej, wirtualne postacie oraz funkcję zapisywania całych zajęć. Za wyszukiwanie materiałów i obsługę rozmów prowadzonych podczas lekcji odpowiada model Spark.

Nauczyciel może dzięki niemu głosowo wyszukiwać materiały, otwierać animacje i uruchamiać wirtualne postacie przedstawiające między innymi Konfucjusza oraz Einsteina. Według iFlytek taki rozmówca nie ma ograniczać się do podania gotowej odpowiedzi, lecz zadawać kolejne pytania i prowadzić ucznia przez tok rozumowania.

Ta sama technologia pozwala nauczycielowi przygotować własnego cyfrowego asystenta, wykorzystującego próbkę jego głosu i wcześniej wybrane materiały. Asystent ma odpowiadać na pytania po zajęciach oraz kierować ucznia do odpowiedniego fragmentu lekcji. Producent przedstawia tę funkcję jako dodatkową pomoc dostępną również po zakończeniu zajęć.

Tablica zapisuje także przebieg lekcji

Urządzenie współpracuje z układem kamer określanym przez producenta jako „4+1” oraz z systemem przetwarzania dźwięku. System łączy obraz z klasy, dźwięk, treść pojawiającą się na ekranie oraz przebieg pytań i odpowiedzi. Nagranie jest później dzielone na krótsze fragmenty, do których oprogramowanie przygotowuje opisy i uporządkowany zapis zajęć.

Nauczyciel może wrócić do momentu, w którym omawiał konkretne zagadnienie, udostępnić wybrany fragment albo przejrzeć raport dotyczący struktury zajęć, zadawanych pytań i sposobu prowadzenia rozmowy z klasą. Narzędzie ma być wykorzystywane również podczas obserwacji i omawiania lekcji przez szkolne oraz lokalne zespoły metodyczne.

Według iFlytek tablice tej serii są regularnie używane w ponad 1400 powiatach i dzielnicach na obszarze 33 jednostek administracyjnych szczebla prowincjonalnego. Z asystenta Spark korzysta już milion nauczycieli, a system analizy lekcji działa w ponad 700 powiatach i dzielnicach.

Jak tablica działa w górskiej szkole w Zhejiang

Według iFlytek tablica tej samej serii jest wykorzystywana w szkole w Qixi, w powiecie Kaihua w prowincji Zhejiang. Placówka leży w górach u źródeł rzeki Qiantang, ma sześć klas i 72 uczniów. Korzysta również z terminali uczniowskich przekazanych w ramach programu cyfryzacji niewielkich szkół wiejskich.

W kwietniu dwunastu uczniów szóstej klasy połączyło się za pośrednictwem tablicy z rówieśnikami ze szkoły Tzu Chi w Dżakarcie. System na bieżąco tłumaczył rozmowę prowadzoną po chińsku i angielsku. Dzieci rozmawiały między innymi o środowisku naturalnym swoich regionów, a uczniowie z Indonezji pokazali na ekranie warana z Komodo.

Qixi jest jedną z jedenastu małych szkół w powiecie Kaihua objętych programem, w ramach którego placówki otrzymały urządzenia i materiały edukacyjne, a nauczyciele przeszli szkolenia. W pierwszym miesiącu aktywnie korzystało z platformy 82,29 proc. pedagogów. Nauczyciele sięgali po jej materiały średnio 42 razy, najczęściej wybierając prezentacje i animacje uzupełniające zasoby niewielkich szkół.

Tablice trafiają do szkół razem z zasadami bezpieczeństwa

W Kaihua urządzeniom, materiałom i szkoleniom towarzyszą zasady dotyczące bezpiecznego korzystania ze sprzętu, kontroli treści oraz ochrony prywatności. Powiat chce w ten sposób objąć jednym systemem samo wyposażenie szkół i warunki, na jakich cyfrowe narzędzia są używane podczas zajęć.

Na szczeblu krajowym Ministerstwo Edukacji opublikowało w styczniu standardy klasyfikacji danych edukacyjnych oraz wymagania dla dużych interaktywnych terminali szkolnych. Kwietniowy plan „AI+ edukacja” rozszerzył ten kierunek o ochronę zbiorów danych, kontrolę treści generowanych przez modele i sprawdzanie bezpieczeństwa aplikacji przed ich szerszym wykorzystaniem.

Szkoły wdrażające kolejne urządzenia będą równolegle szkolić nauczycieli oraz ustalać zasady dostępu do materiałów i zarządzania platformą.

Ile kosztuje i czy można kupić ją w Polsce?

iFlytek nie podaje publicznej ceny tablicy prezentowanej w Szanghaju. W chińskich zamówieniach publicznych inne 86-calowe tablice tej firmy kosztowały w tym roku od 16,6 tys. do 27,4 tys. juanów za sztukę, czyli orientacyjnie od około 9 do 15 tys. zł. Nie są to jednak ceny obecnej wersji pokazanej na WAIC. Ostateczna kwota zależy od modelu, oprogramowania, instalacji, szkoleń i dodatkowego wyposażenia.

Na międzynarodowej stronie iFlytek dostępny jest model Spark Smart Blackboard GOV-AIT86A z ekranem 86 cali i rozdzielczością 4K. Producent umożliwia wysłanie zapytania zakupowego, ale w europejskiej części serwisu wymienia obecnie Wielką Brytanię, Francję i Węgry. Polska nie znajduje się na liście krajów objętych lokalną sprzedażą i obsługą posprzedażową.

Polska szkoła lub dystrybutor musieliby więc zwrócić się bezpośrednio do iFlytek o ofertę obejmującą transport, instalację, licencje i serwis. Przed zakupem potrzebne byłoby także potwierdzenie europejskich certyfikatów, dostępności polskiej wersji językowej oraz działania funkcji internetowych poza Chinami.

Źródła:

1. World Artificial Intelligence Conference – oficjalna strona wydarzenia
2. iFlytek – prezentacja tablicy AI podczas World Artificial Intelligence Conference
3. iFlytek – funkcje i zastosowania tablicy AI
4. iFlytek – prezentacja nowej generacji tablicy w Qingdao
5. iFlytek – tablica Spark w gronie projektów SAIL TOP30
6. China News Service Zhejiang – cyfrowa edukacja w szkole Qixi
7. Ministerstwo Edukacji ChRL – standardy danych i interaktywnych terminali edukacyjnych
8. Ministerstwo Edukacji ChRL – plan „Sztuczna inteligencja plus edukacja”

Artykuł Nagranie z chińską tablicą AI obiegło internet. Tak działa system iFlytek pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

W najnowszych pełnych statystykach krajowych granica 200 tys. km nie została jeszcze przekroczona. W 2025 roku sieć powiększyła się z 190,7 do 199,4 tys. km, czyli o około 8,7 tys. km. Pod koniec 2020 roku chińskie autostrady miały łącznie 161 tys. km.

Cała chińska sieć drogowa liczyła pod koniec 2025 roku 5,58 mln km. Obejmuje ponad 1,14 mln mostów, 30 502 tunele oraz 4,71 mln km dróg wiejskich. Autostrady działają w znacznie większym systemie łączącym metropolie, miasta powiatowe, parki przemysłowe, porty, przejścia graniczne i obszary rolnicze.

Sieć zagęszcza się w środkowych Chinach

Nowe inwestycje coraz rzadziej ograniczają się do doprowadzenia pierwszej autostrady do kolejnego miasta. Coraz większą część prac stanowią trasy równoległe, obwodnice, połączenia między istniejącymi korytarzami oraz poszerzenia dróg, które nie wystarczają już do obsługi rosnącego ruchu pasażerskiego i towarowego.

W prowincji Henan w 2025 roku otwarto 17 projektów autostradowych o łącznej długości 1126 km. Sieć prowincji osiągnęła 10 088 km. Inwestycje o wartości 171,7 mld juanów objęły 15 miast szczebla prefekturalnego oraz strefę Jiyuan. Ponad 90 proc. powiatów i miast powiatowych w Henanie obsługują obecnie co najmniej dwie autostrady.

Na gęsto zaludnionym wschodzie i południu kraju coraz większe znaczenie mają poszerzenia istniejących dróg, nowe obwodnice i łączniki prowadzące do portów oraz stref przemysłowych. Plan rozwoju Chin na lata 2026–2030 przewiduje dalsze uzupełnianie krajowej sieci autostrad, zwiększanie przepustowości głównych korytarzy oraz poprawę odporności infrastruktury na awarie i ekstremalne zjawiska pogodowe.

G7 przecina pustynie zachodnich Chin

Autostrada G7 Pekin–Xinjiang ma około 2768 km i prowadzi przez Pekin, Hebei, Shanxi, Mongolię Wewnętrzną, Gansu oraz Xinjiang. Jej pustynne odcinki biegną przez obszary, na których drogi trzeba chronić przed zasypywaniem piaskiem. Wzdłuż części trasy utworzono pasy roślinności stabilizujące teren i ograniczające nawiewanie piasku na jezdnię.

Pełne uruchomienie G7 skróciło drogę między Pekinem a Urumczi o ponad 1300 km. Trasa stała się drugim całorocznym korytarzem drogowym prowadzącym do Xinjiangu i połączyła region z siecią transportową północnych oraz środkowych Chin.

Pod koniec 2025 roku długość autostrad w Xinjiangu przekroczyła 8 tys. km. Wszystkie prefektury, prefektury autonomiczne i miasta szczebla prefekturalnego regionu uzyskały dostęp do sieci tej klasy. Łączna długość autostrad i dróg pierwszej klasy przekroczyła 13 tys. km.

Jednym z najważniejszych przedsięwzięć zakończonych pod koniec 2025 roku była autostrada Urumczi–Yuli o długości 324,7 km. Jej najtrudniejszy fragment przebiega pod górami Tienszan przez tunel Shengli o długości 22,13 km. Jest to najdłuższy tunel autostradowy na świecie.

26 grudnia 2025 roku trasę udostępniono kierowcom w ramach przejazdów zapoznawczych, a 1 stycznia 2026 roku rozpoczęła się jej próbna eksploatacja. Podróż z Urumczi do Korli skróciła się z około siedmiu do trzech i pół godziny. Przejazd pod głównym pasmem Tienszanu zajmuje około 20 minut.

Autostrada połączyła Kotlinę Dżungarską z Kotliną Tarymską, tworząc szybszą drogę między północnym i południowym Xinjiangiem. Produkty rolne, surowce, maszyny i towary przemysłowe mogą szybciej docierać do terminali kolejowych, lotnisk oraz przejść granicznych obsługujących handel z Azją Centralną.

BeiDou prowadzi walce z dokładnością do kilku centymetrów

Zmienia się także sposób budowy nawierzchni. Maszyny nazywane potocznie „walcami AI” nie pracują pojedynczo. Rozściełacze, walce, czujniki i platforma sterująca tworzą jeden zespół, który wymienia dane przez cały proces układania oraz zagęszczania asfaltu.

W kwietniu 2026 roku na rozbudowywanej autostradzie Shantou–Meizhou w prowincji Guangdong pracowały dwa autonomiczne rozściełacze i sześć walców. Ich system sterowania łączył wysokoprecyzyjne pozycjonowanie BeiDou z rozpoznawaniem obrazu. Przed rozpoczęciem robót do systemu wprowadzono przebieg drogi, nachylenie, grubość warstwy oraz wymaganą liczbę przejazdów.

Maszyny samodzielnie wyznaczały trasę, korygowały położenie i dostosowywały prędkość oraz rytm pracy. Dokładność toru przejazdu mieściła się w granicy 3 cm. Dzienna wydajność wzrosła o około 50 proc., a ułożenie nawierzchni na odcinku długości 6 km, planowane wcześniej na dziewięć dni, skrócono do pięciu dni.

Sztuczna inteligencja rozpoznawała krawędzie drogi, korygowała tor przejazdu i koordynowała pracę całej grupy maszyn. Ograniczało to ryzyko pozostawienia niedostatecznie zagęszczonego fragmentu nawierzchni albo wielokrotnego przejazdu po tym samym miejscu. W razie przerwania sygnału urządzenia można przełączyć na sterowanie ręczne.

Podobny system zastosowano w 2025 roku podczas rozbudowy autostrady Pekin–Harbin. Na odcinku długości 29,9 km mogło współpracować do 15 autonomicznych maszyn korzystających z wysokoprecyzyjnego pozycjonowania, cyfrowego modelu drogi i algorytmów wyznaczających kolejność pracy.

System kontrolował temperaturę asfaltu, prędkość, stopień zagęszczenia i liczbę wykonanych przejazdów. Realizatorzy projektu podali, że liczba pracowników potrzebnych bezpośrednio przy układaniu nawierzchni spadła o ponad 60 proc., a wydajność wzrosła o około 20 proc. w porównaniu z tradycyjnym modelem pracy.

W prowincji Fujian podobne rozwiązania przetestowano przy budowie nowych odcinków, poszerzaniu działających autostrad i pracach remontowych. Opracowany tam system obejmuje automatyczne wyznaczanie tras dla walców, współpracę maszyn wykonujących kolejne etapy zagęszczania oraz bezkontaktowy pomiar jakości nawierzchni.

Autonomiczne maszyny nie usuwają ludzi z placu budowy. Projektanci przygotowują parametry robót, technicy nadzorują pracę zespołu, a operatorzy reagują na nieprzewidziane zdarzenia. Automatyzacja przejmuje zadania wymagające stałej prędkości, zachowania toru jazdy, odpowiedniej temperatury i jednakowej liczby przejazdów na całej szerokości drogi.

Po 200 tysiącach kilometrów zaczyna się trudniejszy etap

Plan krajowej sieci drogowej do 2035 roku zakłada układ o łącznej długości około 461 tys. km. Krajowa sieć autostrad ma docelowo liczyć około 162 tys. km. Nie należy jej mylić z pełną liczbą 199,4 tys. km, która obejmuje również autostrady prowincjonalne i lokalne.

W latach 2026–2030 prace mają koncentrować się na domykaniu brakujących połączeń, poszerzaniu najbardziej obciążonych odcinków, modernizacji starszych tras oraz rozbudowie dróg przygranicznych i nadmorskich. Większy nacisk położono także na bezpieczeństwo tuneli i mostów, cyfrowe zarządzanie ruchem oraz odporność sieci na powodzie, osuwiska i ekstremalne temperatury.

Autostrady w Chinach łączą zakłady przemysłowe z portami, miasta interioru z rynkami wybrzeża, a regiony zachodnie z przejściami granicznymi i terminalami kolejowymi. Od ich przepustowości zależą koszty przewozu towarów, dostępność usług i możliwość lokowania produkcji poza najbogatszymi metropoliami.

Według najnowszych pełnych danych krajowych pod koniec 2025 roku Chinom brakowało około 600 km do granicy 200 tys. km autostrad. Kolejny etap rozwoju sieci będzie jednak mierzony nie tylko długością oddawanych tras. Coraz większe znaczenie mają czas przejazdu, przepustowość głównych korytarzy, bezpieczeństwo tuneli, odporność na pogodę i jakość asfaltu układanego przez maszyny prowadzone z dokładnością do kilku centymetrów.

Źródła:

1. Ministerstwo Transportu ChRL – pełne dane o chińskiej sieci drogowej za 2025 rok (XXGK)
2. Nanfang Daily – autonomiczne rozściełacze i walce na autostradzie Shantou–Meizhou (NF News Epaper)
3. Science and Technology Daily – autonomiczna budowa nawierzchni na autostradzie Pekin–Harbin (STDaily)
4. Narodowa Komisja Rozwoju i Reform – plan krajowej sieci drogowej Chin do 2035 roku (ndrc.gov.cn)

Artykuł Chińska sieć autostrad ma już prawie 200 tys. km. Budują ją autonomiczne walce pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Sztuczna inteligencja w Chinach coraz rzadziej jest opisywana wyłącznie przez największe firmy technologiczne i kilka metropolii. Pekin, Shenzhen, Hangzhou i Szanghaj nadal pozostają najważniejszymi punktami na mapie chińskiej gospodarki cyfrowej, ale najnowsze plany prowincji przesuwają temat głębiej: do lokalnego przemysłu, usług publicznych, energetyki, transportu, rolnictwa, ochrony zdrowia, turystyki i administracji. W 31 prowincjonalnych planach pięcioletnich na lata 2026–2030 słowo „sztuczna inteligencja” pojawia się ponad 1400 razy.

Materiał opublikowany 24 czerwca przez „People’s Daily” i udostępniony przez Xinhua podaje trzy liczby, które dobrze oddają skalę tego ruchu. 23 prowincje zapisały rozwój albo optymalizację infrastruktury obliczeniowej, 17 prowincji wskazało modele i algorytmy, a 27 prowincji wpisało budowę wysokiej jakości zbiorów danych. Nie chodzi tylko o kolejne parki technologiczne. W chińskich dokumentach AI+ ma zostać powiązana z tym, co dany region już ma: energią, portami, przemysłem samochodowym, zasobami medycznymi, produkcją rolną, zapleczem turystycznym albo wcześniejszymi inwestycjami w centra danych.

Pekin zachowuje rolę ośrodka badań, uczelni, firm technologicznych i innowacji pierwotnej. Hebei, położone przy stolicy, mocniej akcentuje obliczenia i infrastrukturę. Guizhou wykorzystuje chłodniejszy klimat, warunki geologiczne, czystą energię i wcześniejszą pozycję w krajowej sieci centrów danych. Chongqing i Jiangsu koncentrują się na wybranych segmentach przemysłowych. W komentarzu „People’s Daily” przywołano ocenę instytucji rynkowej, według której zarysowuje się układ, w którym Pekin pełni funkcję „mózgu”, delta Jangcy „tułowia”, delta Rzeki Perłowej miejsca wdrożeń, a regiony środkowe i zachodnie zaplecza.

Dane przed modelami

Państwowa Administracja Danych opublikowała 8 czerwca plan budowy wysokiej jakości branżowych zbiorów danych. Dokument pojawił się kilka miesięcy po centralnych opiniach o pogłębieniu programu AI+ i przenosi uwagę na podstawę, bez której nawet najlepszy model pozostaje oderwany od produkcji, medycyny, transportu czy rolnictwa. W chińskim ujęciu taki zbiór danych ma być pozyskany, oczyszczony, opisany, oznaczony i przygotowany do trenowania oraz wdrażania systemów sztucznej inteligencji.

Do końca 2028 roku mają powstać zbiory danych dla kluczowych dziedzin gospodarki i administracji. Lista obejmuje badania naukowe, produkcję przemysłową, rolnictwo, energetykę, transport, finanse, zdrowie, edukację, handel internetowy, turystykę, zarządzanie kryzysowe, meteorologię, gospodarkę niskoemisyjną, bezpieczeństwo publiczne, miasta, mieszkalnictwo i zasoby naturalne. Osobno zapisano obszary nowsze, droższe i trudniejsze technologicznie: gospodarkę niskiego pułapu, robotykę ucieleśnioną, inteligentną jazdę, inteligentne morze i biowytwarzanie.

Fujian wprowadza AI+ przez branże mocno związane z profilem prowincji. W planie zapisano łączenie obliczeń ogólnych, inteligentnych i superkomputerowych, rozwój platform oznaczania danych oraz budowę zbiorów dla administracji, medycyny, ubezpieczeń społecznych, spraw pracowniczych, przemysłu, tekstyliów, morza i gospodarki niskiego pułapu. Dopiero na takim zapleczu mają powstawać modele pionowe dla przemysłu i medycyny, inteligentne terminale, technologie ucieleśnione oraz produkty łączące oprogramowanie, sprzęt i usługi.

Fuzhou, Xiamen i Quanzhou mają rozwijać parki oraz skupiska przemysłu AI. Do 2030 roku w Fujianie ma działać ponad 1500 firm związanych ze sztuczną inteligencją, a liczba powtarzalnych scenariuszy zastosowań ma przekroczyć 300. W rolnictwie pojawiają się herbata, hodowla, grzyby jadalne, cyfrowe plantacje, inteligentne pastwiska i farmy rybne. W medycynie dokument wymienia inteligentną opiekę zdrowotną, kontrolę chorób, farmację, tradycyjną medycynę chińską, zarządzanie zdrowiem, patologię i precyzyjną diagnostykę. W transporcie prowincja zapisuje system „pojazd–droga–chmura”, inteligentne zarządzanie siecią drogową i demonstracyjne usługi transportowe.

Anhui łączy AI z samochodami i robotyką

Anhui prowadzi temat przez przemysł zaawansowany. W prowincjonalnym planie obok sztucznej inteligencji znalazły się inteligentne samochody nowej energii, robotyka, energetyka, rolnictwo, logistyka, finanse, edukacja, zdrowie, kultura i administracja. Najwięcej konkretów dotyczy motoryzacji: samochodowego systemu operacyjnego, podwozia steer-by-wire, multimodalnych dużych modeli, oprogramowania przemysłowego dla motoryzacji, zintegrowanego odlewania ciśnieniowego, baterii półprzewodnikowych i zaawansowanej jazdy autonomicznej.

W części AI+ Anhui zapisuje budowę wiarygodnego modelu świata dla inteligentnych, połączonych z siecią samochodów nowej energii. Taki model ma służyć pojazdom, które muszą rozpoznawać drogę, zachowanie innych uczestników ruchu, pogodę, sygnały infrastruktury i granice własnego działania. W tym samym dokumencie pojawia się publiczna baza usługowa dla robotów, obejmująca produkcję części, trening scenariuszy i testowanie produktów. Sztuczna inteligencja nie jest tu osobnym dodatkiem, ale częścią łańcucha przemysłowego, który prowincja już rozwija.

Ningxia pojawia się w materiałach „People’s Daily” przy wysokiej jakości zbiorach danych dla przemysłu winiarskiego oraz chińsko-arabskiego korpusu językowego. Henan wpisuje sztuczną inteligencję w turystykę, muzea, dziedzictwo przemysłowe, kurorty i immersyjne przestrzenie dla odwiedzających. W tych przykładach centralne hasło AI+ schodzi do zasobów miejscowych: wina, języków, kultury, zabytków, turystyki, samochodów, portów, medycyny, tekstyliów i usług publicznych.

Hohhot jako zaplecze obliczeniowe

W Mongolii Wewnętrznej sztuczna inteligencja ma bardzo materialną podstawę. Hohhot, stolica regionu autonomicznego, rozwija centra danych, zieloną energię, światłowody i system przesyłu mocy obliczeniowej do odbiorców oddalonych o setki kilometrów. Na południe od miasta działa klaster Horinger, jeden z dziesięciu krajowych klastrów centrów danych. Dla chińskiej gospodarki cyfrowej jest to infrastruktura podobna do elektrowni i sieci przesyłowej, z tą różnicą, że produktem są obliczenia potrzebne do trenowania modeli, obsługi usług AI i przetwarzania danych.

W China Mobile Hohhot Data Center działa około 20 tysięcy kart przyspieszających AI, a udział krajowych chipów AI przekracza 89 procent. Skala inteligentnej mocy obliczeniowej tego centrum sięga 6,7 EFLOPS, czyli 670 miliardów miliardów operacji zmiennoprzecinkowych na sekundę. Cały Hohhot przekroczył 12,5 tys. P uruchomionej mocy obliczeniowej, przy udziale inteligentnej mocy obliczeniowej powyżej 96 procent. Centra danych uruchomiło tam 66 firm i instytucji, wśród nich Huawei, Douyin, China Mobile, China Telecom i China Unicom.

Miasto buduje sieć połączeń o opóźnieniach liczonych w milisekundach. Pierwszy krąg obejmuje Hohhot, Baotou, Ordos i Ulanqab, drugi pozwala obsługiwać Pekin, Tianjin i Hebei, a trzeci sięga delty Jangcy oraz Wielkiego Obszaru Zatoki Guangdong–Hongkong–Makau. Do Pekinu uruchomiono jednomodowy system transmisji optycznej 1T. Firmy z najważniejszych regionów gospodarczych mogą korzystać z obliczeń ulokowanych w północnych Chinach, gdzie energia i chłodzenie są tańsze.

Koszt prądu decyduje o opłacalności takiej infrastruktury. Duże centrum danych może zużywać setki milionów kilowatogodzin rocznie, a energia odpowiada za ponad połowę kosztów operacyjnych. Mongolia Wewnętrzna należy do najważniejszych chińskich regionów zielonej energii. W 2025 roku jej produkcja z nowych źródeł energii wyniosła 270 mld kWh. Hohhot ma średnią roczną temperaturę 7,7 stopnia Celsjusza i przez około pół roku może korzystać z naturalnego chłodzenia. Lokalne centra danych używają już 86 procent zielonej energii, a cena transakcyjna prądu dla odbiorcy końcowego utrzymuje się w okolicach 0,35 juana za kWh.

W klastrze Horinger działa jeden z pierwszych krajowych projektów koordynacji energii i obliczeń. Zielona energia z farm wiatrowych i fotowoltaicznych płynie specjalną, 41-kilometrową linią do firm obliczeniowych. Pierwszy etap projektu o mocy 360 tys. kW został już podłączony do sieci, a kolejne etapy mają zostać ukończone do końca 2026 roku. Łączna skala instalacji wiatrowo-fotowoltaicznej ma wtedy osiągnąć 860 tys. kW i odpowiadać mocy obliczeniowej 48 tys. P.

Wenzhou stawia na prywatny przemysł

Wenzhou w prowincji Zhejiang nie startuje z pozycji narodowej stolicy technologii. Miasto ma jednak silny sektor prywatny, tradycyjne branże produkcyjne i doświadczenie w handlu. China News Service opisuje tam model „jednego portu i pięciu dolin”, w którym China Data Security Port łączy się z China Eye Valley, China Gene Medicine Valley, New Light Valley, Smart Valley i International Cloud Software Valley. W jednym miejskim systemie znalazły się dane, medycyna oka, leki genowe, optyka, inteligentne technologie i oprogramowanie chmurowe.

China Data Security Port rozpoczął działalność w maju 2022 roku. Przez cztery lata Wenzhou wydało 30 podstawowych rozwiązań instytucjonalnych dotyczących zgodności, własności, obrotu i zarządzania bezpieczeństwem danych. Miasto stworzyło też system obsługi prawnej obejmujący sprawy sądowe, arbitraż, prokuraturę, ochronę i notariat. W maju 2026 roku port skupiał ponad 1200 firm ekosystemu danych, ponad 700 produktów danych i ponad 28 tys. zarejestrowanych zasobów.

Wenzhou używa AI w scenariuszach miejskich i przemysłowych. System „cyfrowej zielonej fali” wykorzystuje algorytmy do regulowania świateł i według lokalnych danych może zwiększać przepustowość o 20 procent. Generatywna dokumentacja medyczna potrafi przygotować kartę choroby i propozycje diagnostyczne w 30 sekund. Roboty używane przez policję, energetykę i służby ratunkowe pojawiają się w patrolach, utrzymaniu infrastruktury i działaniach w trudnym terenie.

Najbardziej konkretny przykład pochodzi z branży obuwniczej. Wenzhou ma silne zaplecze produkcji butów i odzieży, gdzie projektowanie, prototypowanie i testowanie rynku przez lata wymagały czasu oraz kosztownych prób. Zhejiang Red Dragonfly Footwear, korzystając z platformy Huilima, stworzyła pionowy model VALI do projektowania obuwia. Model uczył się na blisko 200 mln etykiet dotyczących materiałów, kolorów i cech produktów. Po jego uruchomieniu AI może przygotowywać 100–200 projektów butów dziennie, a cykl od projektu do wysyłki skrócił się z 90 dni do 10–15 dni. Firma podaje też spadek kosztów produkcji i operacji o 10 procent.

AI+ w planach na lata 2026–2030

Centralny dokument AI+ z 2025 roku wyznaczył sześć obszarów działania: naukę i technologię, przemysł, konsumpcję, dobrobyt ludności, zarządzanie oraz współpracę globalną. Do 2027 roku sztuczna inteligencja ma szeroko wejść w te dziedziny, a rozpowszechnienie nowych inteligentnych terminali i agentów ma przekroczyć 70 procent. Do 2030 roku AI ma wspierać wysokiej jakości rozwój, a wskaźnik rozpowszechnienia takich terminali i agentów ma przekroczyć 90 procent. W perspektywie 2035 roku dokument mówi o wejściu Chin w etap inteligentnej gospodarki i inteligentnego społeczeństwa.

Źródła

1. Xinhua / People’s Daily: 31个省份将差异化推进人工智能发展
2. People’s Daily: 从各地“十五五”规划感悟因地制宜
3. Państwowa Administracja Danych: plan budowy branżowych wysokiej jakości zbiorów danych
4. Rząd prowincji Fujian: 15. plan pięcioletni prowincji
5. Rząd prowincji Anhui: 15. plan pięcioletni prowincji
6. Xinhua: 呼和浩特绿色算力产业发展观察
7. China News Service: Wenzhou i model „jednego portu i pięciu dolin”
8. Rada Państwa ChRL: opinie o pogłębieniu programu AI+

Artykuł Sztuczna inteligencja ma trafić do gospodarki wszystkich prowincji Chin pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Model przygotował zespół Li Qinglan z Instytutu Technologii Cyfrowych Shenzhen Institutes of Advanced Technology. Jak podał China News Service, system przeszedł wdrożenie operacyjne i testy w National Meteorological Center oraz Hong Kong Observatory. Równolegle uruchomiono krótszą, 12-godzinną usługę prognozowania nagłego wzrostu siły tajfunu.

To pierwszy w Chinach kontynentalnych 24-godzinny model tego typu, który wszedł do praktycznego użycia. Opracowana w Shenzhen technologia AI została włączona do krajowego systemu operacyjnych prognoz meteorologicznych, a nie pozostała jedynie rozwiązaniem testowanym w laboratorium.

Chodzi o jedno z trudniejszych zadań w meteorologii: ocenę, czy cyklon tropikalny w krótkim czasie stanie się znacznie groźniejszy. W chińskich materiałach meteorologicznych taki proces opisano jako wzrost maksymalnej prędkości utrzymującego się wiatru o ponad 15 metrów na sekundę w ciągu 24 godzin albo o ponad 10 metrów na sekundę w ciągu 12 godzin.

Prognozowanie nagłych zmian intensywności tajfunów zostało w 2025 roku wskazane przez China Association for Science and Technology jako jedno z dziesięciu najważniejszych zagadnień naukowych. Problem nie dotyczy samej trasy cyklonu, lecz tego, jak szybko zmieni się jego siła w ostatniej dobie przed wejściem nad ląd.

Xinhua przypomina, że przed wejściem nad ląd szybko zyskiwały siłę między innymi tajfuny Rammasun w 2014 roku, Hato w 2017 roku i Yagi w 2024 roku. W takich przypadkach samo przewidzenie trasy cyklonu nie wystarcza. Decydujące staje się pytanie, czy w ostatnich godzinach przed uderzeniem żywioł przejdzie w znacznie silniejszą fazę.

Najbardziej narażone są prowincje i regiony nadmorskie południowych oraz wschodnich Chin, między innymi Guangdong, Fujian, Zhejiang, Hainan i Hongkong. To obszary z dużą koncentracją portów, zakładów przemysłowych, magazynów, farm wiatrowych na morzu i gęsto zaludnionych miast. Gdy tajfun zmienia siłę krótko przed dotarciem do lądu, prognoza staje się podstawą decyzji o pracy terminali, zamykaniu tras promowych, zabezpieczeniu placów budowy, ograniczeniu ruchu i gotowości służb ratunkowych.

Według Li Qinglan prognozowanie siły tajfunu utrudnia kilka nakładających się czynników: struktura wewnętrznego rdzenia, warunki atmosferyczne wokół cyklonu oraz układ morza i lądu wzdłuż jego trasy. To jeden z obszarów, w których AI w meteorologii ma uzupełniać klasyczne modele numeryczne, ograniczone przez rozdzielczość i słabsze wychwytywanie nieliniowych zmian intensywności.

Zespół z Shenzhen pracował nad tym rozwiązaniem przez wiele lat. Badacze przygotowali system zespołowy do wykrywania nagłego przyrostu intensywności tajfunu z użyciem uczenia maszynowego.

Kluczową zmianą w nowym systemie są dwa wskaźniki ilościowe. Pierwszy, określany w chińskich materiałach jako „stosunek morza i lądu”, opisuje warunki podłoża wzdłuż trasy cyklonu. Drugi, „stosunek symetrii”, dotyczy układu konwekcji w wewnętrznym rdzeniu tajfunu.

Według Li Qinglan przed szybkim wzrostem siły tajfunu rdzeń często przybiera bardzo regularny, pierścieniowy układ. Im bardziej symetryczna jest ta struktura, tym większe prawdopodobieństwo nagłej zmiany intensywności. Ten związek między kształtem rdzenia a przyrostem siły cyklonu stał się jednym z fizycznych punktów odniesienia dla modelu.

System łączy cztery algorytmy uczenia maszynowego: drzewo decyzyjne, las losowy, AdaBoost i LightGBM. Prognoza jest wydawana wtedy, gdy ponad połowa podmodeli wskazuje ryzyko nagłego przyrostu siły tajfunu. Taki układ ma ograniczać wpływ pojedynczego błędu i poprawiać stabilność wyniku.

Model sprawdzono na przypadkach cyklonów tropikalnych z północnego Atlantyku z lat 2016–2020. Wyniki porównano z operacyjnym systemem prognoz amerykańskiego National Hurricane Center. Według chińskich materiałów system z Shenzhen uzyskał wyższe prawdopodobieństwo wykrycia ryzykownych przypadków i niższy odsetek fałszywych alarmów.

Starszy inżynier National Meteorological Center Lyu Xinyan ocenił, że 24-godzinna technologia może być punktem odniesienia dla chińskich synoptyków pracujących nad prognozami siły tajfunów. China News Service podał, że zespół Li Qinglan opublikował ponad 60 prac w międzynarodowych czasopismach meteorologicznych i uzyskał 16 autoryzowanych patentów.

Źródła: Xinhua, China News Service / Sina, Shenzhen News / Sohu

Artykuł Chińska AI ma szybciej wykrywać, kiedy tajfun przybiera na sile pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Do Chongqingu przyjechali przedstawiciele ONZ, Reutersa, Associated Press, Euronews, UNESCO i WIPO, a także redakcje i nadawcy z Europy, Azji Centralnej, Afryki oraz innych regionów świata. Wśród gości z Polski byli redaktor naczelny „Dziennika Trybuna” Julian Mordarski oraz twórca i redaktor naczelny portalu Chiny24 Leszek Ślazyk.

Tegoroczna edycja odbyła się pod hasłem „Wierność zasadom i odnowa. Misja mediów w epoce inteligentnych technologii”. Program objął sztuczną inteligencję w mediach, wiarygodność informacji, współpracę redakcji i narzędzia zmieniające produkcję treści audiowizualnych.

Uczestnicy forum mówili, że nowa fala zmian technologicznych i przemysłowych, napędzana przez sztuczną inteligencję, zmienia produkcję treści, pracę redakcji, usługi publiczne i codzienne korzystanie z informacji. W chińskich wystąpieniach pojawiło się także odniesienie do działań „AI+”, które mają rozszerzać zastosowania sztucznej inteligencji w gospodarce i współpracy międzynarodowej.

Główną sesję otworzyło wystąpienie wideo Li Shuleia, członka Biura Politycznego KC KPCh i szefa Departamentu Komunikacji Publicznej KC KPCh. W Chongqingu przemawiali Yuan Jiajun, członek Biura Politycznego KC KPCh i sekretarz Komitetu KPCh w Chongqingu, Shen Haixiong, wiceminister Departamentu Komunikacji Publicznej KC KPCh i prezes China Media Group, oraz Tshilidzi Marwala, podsekretarz generalny ONZ i rektor United Nations University.

Yuan Jiajun mówił o tym, jak Chongqing wykorzystuje położenie dużego miasta śródlądowych Chin do budowy nowoczesnego systemu przemysłowego, szerszego otwarcia gospodarczego, cyfrowego zarządzania, rewitalizacji obszarów wiejskich i zielonej transformacji. Miasto pokazało też własne projekty technologiczne, komunikacyjne i kulturalne.

Shen Haixiong odniósł się do roli sztucznej inteligencji w produkcji i dystrybucji treści. Mówił o połączeniu kultury i technologii, odpowiedzialności mediów za prawdę oraz współpracy przy budowie inteligentnego systemu komunikacji. Przypomniał też, że 2026 rok otwiera okres 15. planu pięcioletniego Chin, gdy AI coraz szybciej przechodzi od wizji technologicznej do przemysłowych zastosowań.

Tshilidzi Marwala zwrócił uwagę na wpływ AI na produkcję informacji, tłumaczenia, obieg treści i dostęp odbiorców do mediów. Mówił o ryzykach dla autentyczności przekazu, globalnych zasadach zarządzania technologią i potrzebie zmniejszania cyfrowych nierówności.

W części wystąpień głównych głos zabrali także Zhang Wenjun z Chińskiej Akademii Inżynierii, prezes Reutersa Paul Bascobert, szef kirgiskiej telewizji publicznej Ulanbek Satiev oraz Wang Xingxing, założyciel i dyrektor generalny Unitree Robotics. Paul Bascobert mówił o wiarygodności i ludzkiej odpowiedzialności w pracy z narzędziami AI, a Wang Xingxing o robotyce, która musi mieć realne zastosowanie poza pokazem technologicznym.

Instytut Badawczy CMG przedstawił trzy raporty o sztucznej inteligencji. Pierwszy dotyczył społecznego odbioru AI i jej wpływu na codzienne życie, drugi zarządzania technologią w mediach audiowizualnych, trzeci najważniejszych trendów rozwoju sztucznej inteligencji.

Forum ogłosiło także inicjatywę dotyczącą odpowiedzialności mediów w epoce inteligentnych technologii. Dokument mówi o obronie prawdy i podstawowych zasad dziennikarstwa, dialogu między cywilizacjami, wspólnej odpowiedzi na zmiany technologiczne oraz wzmacnianiu redakcji narzędziami cyfrowymi. Inicjatywę przedstawili Yuan Jiajun, Shen Haixiong, Xing Bo z kierownictwa CMG oraz Jiang Hui, członek Stałego Komitetu KPCh w Chongqingu i szef miejskiego departamentu komunikacji publicznej.

Jednym z projektów zaprezentowanych w Chongqingu była globalna platforma fact-checkingowa „Fact Hunter”. Według CMG ma ona powstawać przy udziale mediów, think tanków, uczelni i firm technologicznych. Platforma ma wspierać sprawdzanie informacji, szczególnie w państwach Globalnego Południa.

CMG pokazała też nową wersję modelu „CCTV Ting” Large Model 3.0, przygotowanego dla produkcji i dystrybucji treści audiowizualnych. Rozwiązanie jest częścią strategii „5G+4K/8K+AI” i ma wspierać redakcje w pracy z obrazem, dźwiękiem, danymi oraz usługami chmurowymi.

W programie znalazły się również projekty robotyczne i widowiskowe, w tym zawody robotów humanoidalnych, robotyczny półmaraton, konkurs umiejętności robotów przemysłowych oraz wydarzenie poświęcone robotom opiekuńczym. CMG zapowiedziała też drugą edycję konkursu muzycznego „Silk Road Star”, organizowanego we współpracy z partnerami z Kazachstanu.

Chongqing przedstawił własną platformę „All-media Communication Brain”, rozwijaną dla cyfrowej modernizacji komunikacji miejskiej. Zapowiedziano też projekty koprodukcyjne CMG i miasta, w tym serial przygotowywany z okazji 30. rocznicy uzyskania przez Chongqing statusu miasta wydzielonego oraz dokument o twierdzy Diaoyu w Hechuanie.

Po głównej sesji przewidziano cztery fora tematyczne. Dotyczyły humanistyki w epoce AI, relacji człowieka i maszyny, inteligentnej transformacji Globalnego Południa oraz chińskiej animacji filmowej. Uczestnicy mogli też obejrzeć strefę innowacji technologicznych CMG i wystawę „This is Chongqing”.

W przestrzeniach forum działały prezentacje nowych narzędzi CMG, miejskich systemów komunikacji i projektów robotycznych. Chongqing pokazał gościom forum medialne, zaplecze przemysłowe i własną ofertę dla międzynarodowej komunikacji.

Źródła

1. CCTV / CMG: relacja z V Globalnego Forum Innowacji Medialnych w Chongqingu
2. CGTN: Fact Hunter launched at 5th CMG Forum
3. China Daily: Major media forum gets underway in Chongqing
4. iChongqing: Fifth Global Media Innovation Forum

Artykuł Chongqing gościł forum CMG o mediach i sztucznej inteligencji pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Tang Daosheng, odpowiadający w Tencencie za chmurę i rozwiązania dla biznesu, powiedział, że w tym roku większość kodu w firmie jest już generowana przez sztuczną inteligencję. Dla inżynierów oznacza to mniej ręcznego pisania kolejnych fragmentów programu, a więcej pracy nad architekturą, oceną wyniku i prowadzeniem agentów kodujących. Przy firmie tej wielkości taka zmiana dotyka samego procesu tworzenia oprogramowania.

W oficjalnym komunikacie Tencent podał, że CodeBuddy obejmuje ponad 95 procent inżynierów spółki, a całkowity czas kodowania skrócił się o 40 procent. Programowanie daje firmie czytelny teren do sprawdzania agentów AI, bo można tam mierzyć czas pracy, liczbę poprawek, jakość kodu i tempo zespołu. Gdy takie narzędzie działa w dużych repozytoriach, podobny mechanizm łatwiej przenieść do dokumentów, obsługi procesów i analizy danych.

Yao Shunyu wybiera cierpliwość

Obok Tanga wystąpił Yao Shunyu, główny naukowiec Tencentu do spraw sztucznej inteligencji. Caixin opisał to jako jego pierwsze oficjalne wystąpienie offline po objęciu funkcji osoby odpowiedzialnej za kierunek AI w firmie. Yao, wcześniej związany badawczo z OpenAI, mówił o rynku bez nerwowości typowej dla obecnego wyścigu. Jego zdaniem pierwsza fala popularnych aplikacji nie przesądza jeszcze, kto będzie wyznaczał standardy w kolejnych latach.

W Chinach od miesięcy wraca pytanie, czy Tencent nie wszedł w generatywną AI zbyt wolno w porównaniu z konkurentami mocniej kojarzonymi z dużymi modelami. Spółka odpowiada na to własnym zapleczem: WeChatem, chmurą, dokumentami, usługami dla przedsiębiorstw, środowiskiem programistycznym i dostępem do milionów użytkowników.

Tencent Cloud buduje zaplecze dla agentów AI

Tencent Cloud zaprezentował zestaw narzędzi agentowych dla ponad 20 scenariuszy branżowych. Wśród nich znalazły się QClaw, WorkBuddy, Yuanbao, ima, Tencent Docs, WorkBuddy Enterprise, ClawPro oraz platforma ADP 4.0 do budowy i zarządzania agentami. Firma podała też dane dla WorkBuddy po podłączeniu modelu Hy3 Preview. Czas pierwszej odpowiedzi miał skrócić się o 54 procent, a średni czas wykonania zadania o 47 procent.

Tencent kierował tę część prezentacji głównie do przedsiębiorstw. Agent ma przygotować dokument, dopisać kod, pomóc w analizie, uruchomić kolejne narzędzie albo przeprowadzić pracownika przez proces, który wcześniej wymagał przełączania się między kilkoma aplikacjami. Dla chińskich firm liczą się tutaj koszt wdrożenia, ochrona danych i połączenie AI z systemami używanymi już w pracy.

Za produktami ma stać także przebudowana infrastruktura chmurowa. Tencent Cloud wskazuje na platformę TokenHub, która obsługuje modele Hunyuan i popularne modele innych firm, ujednolica dostęp do nowych modeli oraz pozwala zarządzać kosztami i wydajnością wnioskowania. Firma podaje też, że zmodernizowane środowisko wykonawcze agentów może uwolnić 70 procent niewykorzystanej mocy obliczeniowej, a usługa pamięci zmniejszyć zużycie tokenów o 60 procent i podnieść skuteczność zadań o 30 procent.

Według Tencentu zestaw narzędzi agentowych jest już wykorzystywany w ponad 20 branżach, między innymi w ochronie zdrowia, finansach, grach, handlu detalicznym, edukacji i elektronice użytkowej. W tym układzie AI nie jest jedną aplikacją, lecz warstwą dla różnych procesów: od kodowania i dokumentów po obsługę klientów, wiedzę firmową i zadania branżowe.

WeChat wymaga wolniejszego wdrożenia

Kilka dni przed konferencją Caixin podał, że testy inteligentnego agenta w WeChacie podbiły oczekiwania rynku wobec Tencentu. 2 czerwca kurs spółki w Hongkongu wzrósł o 10,46 procent, a jej kapitalizacja przekroczyła 4 biliony dolarów hongkońskich. Chińskie źródła zaznaczały przy tym, że projekt nie ma jeszcze daty publicznego uruchomienia i zależy od procedur zgodności oraz regulacji.

Następnego dnia Caixin i „Caijing” opisały współpracę WeChata z producentami smartfonów, w tym Huawei, Xiaomi, OPPO i vivo, przy funkcjach A2A, czyli agent-to-agent. Honor jako pierwszy miał podłączyć część urządzeń do funkcji pozwalających przez asystenta YOYO inicjować rozmowy audio i wideo w WeChacie albo wysyłać wiadomości do wskazanych kontaktów. Tencent客服 tłumaczył, że współpraca opiera się na mechanizmie A2A oraz zasadach ochrony bezpieczeństwa i prywatności danych.

Kod można poprawić, odrzucić albo wygenerować ponownie. WeChat łączy rozmowy, kontakty, usługi, płatności i tożsamość użytkownika, więc agent działający w takim środowisku musi mieć wyraźne granice dostępu do prywatnych danych. Dla Tencentu będzie to próba wyjścia poza narzędzia pracy dla programistów i firm w stronę zwykłych czynności wykonywanych między telefonem, chmurą i użytkownikiem.

Źródła

1. Tencent: 腾讯云首发效率智能体工具集，构建面向多元人群的AI生产力入口
2. Caixin: 腾讯姚顺雨：编程智能体的生产力会变得更加重要
3. Caixin: 微信AI智能体拉高市场预期 腾讯市值飙升至4万亿港元
4. Caixin: 多家手机厂商与微信合作落地AI智能体 荣耀首批接入
5. Yicai / 第一财经: 腾讯姚顺雨：AI实用价值高于“刷榜”价值

Artykuł Tencent układa AI wokół kodu, chmury i WeChata pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.

Projekt prowadzi Duan Baoyan, członek Chińskiej Akademii Inżynierii i profesor Xidian University w prowincji Shaanxi. Jego zespół nie pokazał jeszcze gotowej elektrowni orbitalnej, lecz sprawdził technologię, bez której taki system nie ma sensu: precyzyjne kierowanie wiązki energii do odbiorników znajdujących się w ruchu.

Idea kosmicznej elektrowni słonecznej opiera się na prostym problemie. Na orbicie panele mogą zbierać światło bez nocy, chmur i zakłóceń atmosferycznych, ale energii nie da się sprowadzić na Ziemię kablem z wysokości 36 tys. km. Trzeba zamienić prąd w mikrofale, skierować wiązkę do odbiornika, a po drugiej stronie ponownie przekształcić ją w prąd stały.

Orbitalna ładowarka dla satelitów

Duan porównał kosmiczną elektrownię do bezprzewodowej ładowarki ustawionej na wybranej orbicie. Taka sieć mogłaby zasilać satelity, statki kosmiczne albo stacje orbitalne bez pełnej zależności od własnych paneli słonecznych. Małe satelity na niskiej orbicie okołoziemskiej często pracują w cyklu, w którym przez część 96-minutowego obiegu korzystają z energii słonecznej, a po wejściu w cień Ziemi przechodzą na baterie.

Zespół Duana zaproponował projekt OMEGA już w 2014 roku. W czerwcu 2022 roku Xidian University zbudował pełny naziemny system walidacyjny, który sprawdzał cały łańcuch: zbieranie światła, zamianę go w prąd, przekształcenie prądu w mikrofale, przesłanie energii i ponowne uzyskanie prądu po stronie odbiornika.

Nowa wersja ma działać modułowo

Najnowsza wersja projektu nosi nazwę Distributed OMEGA. Zamiast jednego dużego układu z pełnym sferycznym koncentratorem światła zakłada użycie wielu mniejszych, niezależnych modułów. Według Li Xuna z Xidian University takie rozwiązanie zmniejsza ryzyko awarii całego systemu po uszkodzeniu pojedynczego elementu, na przykład przez kosmiczne śmieci. Moduły mogłyby pracować w formacji, a w razie uszkodzenia jednego z nich reszta systemu zachowywałaby większość mocy.

W ostatnich testach system osiągnął 20,8 proc. sprawności przesyłu na dystansie ponad 100 m. W 2022 roku wskaźnik wynosił 15,05 proc. Zespół podał też 88 proc. skuteczności zbierania wiązki, co oznacza, że energia mikrofalowa była utrzymywana blisko wyznaczonego odbiornika.

Dron dostał 143 W w locie

Osobny test dotyczył zasilania ruchomego celu. Dron lecący z prędkością 30 km/h otrzymał stabilne 143 W z odległości 30 m. Ten element jest kluczowy dla zastosowań kosmicznych, bo satelity, stacje orbitalne i odbiorniki energii nie stoją względem siebie nieruchomo. System musi śledzić cel, utrzymywać kierunek wiązki i ograniczać straty.

Chińscy badacze wskazują też na mniejsze i lżejsze anteny nadawcze oraz odbiorcze, dokładniejsze śledzenie Słońca i zamknięty system kontroli wiązki. To parametry mniej efektowne niż sama wizja elektrowni w kosmosie, ale bez nich nie da się przejść od eksperymentu na ziemi do pracy na orbicie.

Do elektrowni orbitalnej jeszcze daleko

Panel ekspertów zorganizowany przez Shaanxi Provincial Technology Transfer Center uznał wyniki projektu za światowo wiodące i wskazał na szerokie perspektywy zastosowań inżynieryjnych oraz przemysłowych. Sam zespół zapowiada jednak dalszą pracę nad trzema problemami: przeniesieniem systemu z testów naziemnych do środowiska kosmicznego, poprawą sprawności przesyłu na duże odległości i sterowaniem wiązką przy prędkościach orbitalnych.

Najbliższy etap nie będzie polegał na budowie gotowej elektrowni nad Ziemią, lecz na dopracowaniu technologii przesyłu. Jeżeli Sun Chasing przejdzie z poligonu naziemnego do testów orbitalnych, energia bez kabla przestanie być tylko obietnicą dla przyszłej energetyki. Może stać się narzędziem dla satelitów, stacji kosmicznych i długich misji, w których dostęp do światła słonecznego nie zawsze oznacza dostęp do prądu.

Źródła

1. China Daily Asia, Idea of space solar power station closer to reality
2. China Daily / Xinhua, China hits new milestone in space solar power project
3. Science and Technology Daily / Xinhua, 我国“逐日工程”研究取得重大进展
4. Chińska Akademia Nauk / Guangming Daily, “逐日工程”取得重要阶段性成果

Artykuł Chiny przesłały energię bez kabla. Test dla elektrowni w kosmosie pochodzi z serwisu Wiedza o Chinach.